“ Wat mij vooral boeit in de fotografie is het in een fractie van een seconde vastleggen van het magische moment waarop door een samenloop van omstandigheden mensen, gebouwen, straten, pleinen, licht, schaduw, vorm en beweging opeens een boeiend geheel vormen. In het dagelijkse leven van de straat worden onbekende mensen de acteurs van een boeiend schouwspel. “ – Patrick Bardyn

Evoluerende landschappen ombouwen tot een inspirerend picturalisme is voor mij de essentie. - Dirk Berger

Snel wordt een oordeel geveld over mensen. Dit klopt niet altijd met de werkelijkheid. Een persoon is meer dat wat men aan de buitenkant ziet. You don't know me like I do is een abstracte weerspiegeling van wie ik ben, als bepaalde gevoelens mij overvallen. De kunst is om jezelf te zien zoals je bent, pas dan vind je rust en kan je verder met jezelf. – Yasmina Besseghir

“ De reeks Ground Control is een call naar het onbekende. We denken hier beneden dat we alles onder controle hebben. We leven alsof het nooit anders was en we er altijd geweest zijn. Maar de kracht van de natuur, the circle of life, hoe diep we ons ook geworteld voelen in deze aarde, overstijgt ons allemaal en maakt ons nietig en weerloos. “ – Martine Debeuckelaere

Omdat ik veel rondreis, hoofdzakelijk in Europa, is de openbare ruimte mijn werkgebied geworden. Hier ben ik op zoek naar de ingrepen van de mens in zijn omgeving. Situaties die mij opvallen, contrasten of grappige toestanden breng ik graag in beeld. Zoals ook de esthetiek van het alledaagse. Ik kadreer mijn beelden zorgvuldig en en toon zo weinig mogelijk details. Jacques Tati heeft mij sterk aangesproken. De humor in de alledaagse dingen: “ Het leven is grappiger dan alle verzonnen grappen”. Van Harald Mante heb ik geleerd mijn beelden strak uit te snijden. – Daniël De Cort

De auteur heeft een uitgesproken interesse in het portretteren van de anonimiteit van mensen in transitzones, zoals het metronet, stations en luchthavens. De architecturale omgeving levert de background voor het ongekende kleine menselijke verhaal - Marc Devriese

Een confronterende blik door het gordijntje van zijdezacht haar - Jef Bex

“ Door close te fotograferen krijg ik een inkijk in de intimiteit van de dingen. En abstraheer ik de werkelijkheid. Door structuren een ander gevoelsleven te geven bevredig ik de fantasie van de kijker. “ – Jean-Jacques Dua

De fotograaf zoekt naar visuele prikkels, brutaal en direct of listig en berekend. Hij betracht geen realisme pur sang maar poogt de toeschouwer te verrassen met meerlalige beelden waarin de vormen en het licht een cruciale rol spelen. - Freddy D’herdt

De fotograaf gaat aan de slag met zijn fotografische opnames. Hij schuwt het experiment niet. Met een intuïtieve aanpak en meerdere exposures creëert hij abstracte beelden met een verstoorde geometrie. ‘Ik verken het gebied tussen chaos en orde, de overgang tussen verloren lopen en vinden, tussen kijken en ervaren. Op de rand van de chaos ontstaan prikkels, ideeën en concepten die buiten het normale kader liggen waarmee men doorgaans beelden en sensaties evalueert.’ – Dominique Genin

Tijdens het maken van een reportage over een bioboerderij viel de lichtinval in de donkere stallen me op. Via een openstaande deur, een klein raampje of soms gewoon door spleten tussen houten wanden zorgde het licht voor een soms vreemde intimistische sfeer. Dit was aanleiding voor een nevenproject in deze prachtige lokatie. – Patrick Cohen

“ De beelden werken in op de leegte tussen de beelden. Vanuit deze leegte kom je in een transcendentale toestand, die impact heeft op de ruimte. In de ruimte hangen de beelden. De beelden werken in op de leegte tussen de beelden. “ – Willem Muyldermans

Vroeger zag je ze meer, kleine huisjes getrokken door een al dan niet stevige trekwagen. Vele van deze caravans - uit het Perzisch karawan - die destijds duizenden kilometers maalden, zijn ondertussen toe aan een tweede leven. Once were travellers brengt een blik op de vergaande creativiteit in het hergebruik van deze overjaarse reizigers. – Dirk Jacobs

“ De fotografie van Patrick Mahy kan het best omschreven worden als een voldragen ervaring die voornamelijk steunt op een sterk vereenvoudigd kubisme. Door radicaal te breken met de handeling van het fotograferen en steeds meer beeldende elementen weg te schrijven, evolueert zijn fotografisch oeuvre van figuratief naar abstract. De klemtoon wordt nu essentieel gelegd op een evocatief en suggestief kleurenspel. Hiermee treedt hij in de voetsporen van grootmeesters als Mark Rothko en Barnett Newman en is hij een fervent adept van het abstract expressionisme. “ – Freddy Van Vlaenderen

“ Ik vertrek meestal vanuit een inhoudelijk en vormelijk concept. Voor dit project ging ik op zoek naar onvoorspelbare absurditeiten, met een subtiele interactie tussen de elementen in de banale realiteit. Door beelden te combineren wordt het nog meer bevreemdend. “ – Dirk Janssens

“ In de fotografie bepaal je de juiste beeldcomposities maar soms beslissen de omstandigheden, het licht en een gelukkig toeval of het beeld interessant wordt. Pas toen ik de foto’s goed bekeek, ontdekte ik de verborgen vogels. “ – Martine Kerckvoorde

De fotograaf maakt sprekende portetten dankzij de interactie met de mensen. In de portretten die zij in Gambia maakte legt ze emotie op het beslissende moment vast. Door te fotograferen voor een egale achtergrond wordt de kijker naar het essentiële geleid. De contrasten zorgen voor intensiteit - Brigitte Van der Voorde

De auteur is vooral geboeid door het menselijk landschap, die op een zodanige manier worden voorgesteld dat ze bevreemdend overkomen. En hij heeft aandacht voor licht en ruimte. Zijn beelden zijn suggestief. De werkelijkheid wordt in vraag gesteld - Jef Sleeckx

De fotograaf vertrekt vanuit een sterke gevoelsband met het onderwerp. In dit geval de strakke en sobere architectuur van een gebouw. Ze kadreert oordeelkundig zodat er een minimalistisch beeld ontstaat en er zich een nieuwe werkelijkheid ontvouwt. - Karin Hoste

In deze serie suggereert de fotograaf isolement én verbondenheid. Metaforische beelden voor de vele paradoxen in onze samenleving ? - Ria Verswijver

The Man Who Fell to Earth is een Britse sciencefictionfilm uit 1976 met David Bowie in de hoofdrol. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1963. Omdat zijn planeet kampt met een ernstig tekort aan water, reist Thomas Jerome Newton af naar de aarde. Zijn ruimteschip gaat echter verloren bij de landing, waardoor hij eerst een bedrijf moet opzetten om zijn terugkeer te kunnen financieren. De fotograaf evoceert met enkele sequenties een belangrijk moment in dit verhaal. Het verhaal is fictief, maar haar beelden transponeren het verhaal naar een geloofwaardig, realistisch niveau. - Katia Vandendriessche

‘Foto ’s zijn niet gedetermineerd. en slechts gedeeltelijk geïdentificeerd. De fotografie beschrijft niet enkel de realiteit. Bij het bekijken van beelden ontstaan nieuwe betekenissen en een nieuwe magische beeldtaal. Bij het ordenen ontstaan connecties tussen beelden, ongeacht de schaal van de objecten. De oorspronkelijke inhoud van de beelden is uit het zicht verdwenen. Ze manifesteren zich in de eerste plaats formeel. Ze vertonen zich als structuren en patronen.’ – Luc Rabaey

‘Eerst was er het schilderen, waarbij ik leerde kijken. Bij het schilderen ga je op zoek naar wat je raakt: beelden, warme kleuren, structuren. Je selecteert wat je mooi vindt en probeert ze op het canvas te zetten. Na 9 jaar schilderen doe ik nu hetzelfde met fotografie.’ – Marleen Van den Berghe

‘Ik neem geen foto’s, ik maak ze. Wat ik bewust buiten mijn foto’s laat is even belangrijk als wat ik er in laat zien. De interessantste locaties of situaties zijn die waar er op het eerst zicht niets aan de hand is. Ik hou ervan om van het banale alledaagse iets te maken dat betekenis krijgt of ontroert.‘ – Erwin Acke over Camping Greens

‘Het zicht faalt wanneer de transparantie van het hoornvlies verstoord wordt. Chaos ontstaat. Bij het onderzoek naar de ziekte van Fuchs werden recent cellen met dendritische uitlopers ontdekt die vermoedelijk bijdragen tot die chaos. De beelden belichten het verlies van contact en houvast en de onrust, onzekerheid en sociale isolatie die daarmee gepaard gaan.’ – Hilde Ghesquière

‘Eind de 18de eeuw stierven de meeste inwoners van Pisagua aan de pest. Hun graven zijn blootgesteld aan de eroderende kracht van wind, zand en zout. Op dit Chileens kerkhof is de fragiliteit van het aardse zichtbaar. Hier voelt men zich eindig en nietig. Ondanks de lugubere geschiedenis van dit kerkhof, is dit een prachtlocatie voor een reis- of reportagefotograaf. De unieke setting, de monochromie, de eenvoud van het onderwerp en het zachte avondlicht gaven me inspiratie en bezorgden me een flinke dosis adrenaline.’ – Wim Reybroeck

In de beelden uit de reeks Different Speed ontwaren we een ogenschijnlijke leegte. De stilte is bedrieglijk. De beweging is subtiel. Het is een stilte vóór de storm – Denis De Meyer

Met Lyb-Art, het oeuvre van Patrick, belanden wij bij het Modernisme en de abstractie, als respons op chaos en overprikkeling, die aanzet tot pauzeren, afstand nemen, verhelderen, en komen tot nieuwe inzichten en misschien tot fundamentele keuzes. “Perhaps the truth depends on a walk around the lake” - Wallace Stevens

‘Elke dag bezoek je je eigen wereld. Soms door je even af te sluiten van wat er om je heen gebeurt, soms door zelf niets te doen maar mee te bewegen met wat de ander doet. En dan is er nog de slaap waarin je je kunt laten wiegen en waar de dromen je ontmoeten.’ – Dannie Driedijk over Gestolen beelden

‘De creatie van een nieuwe werkelijkheid heet Kunst. Het fotografisch medium creëert niet, het kopieert per definitie een bestaande werkelijkheid. Soms kan die kopie ons evenwel de indruk en het gevoel geven dat het lijkt alsof er een nieuwe werkelijkheid werd gecreëerd. Dat is ook een soort kunst, namelijk de kunst van de fotograaf die hiermee zichzelf verheft tot de respectabele status van goochelaar-charlatan. Ik acht het beter en eervoller om als een echte goochelaar-charlatan te worden aanzien dan een valse kunstenaar te zijn.’ – Jos Van Hecke

Wie bekijkt wie of wat in dit complexe beeld? Waar kijkt de man met de fiets naar? En de figurant in het schilderij? Waar kijkt de fotograaf naar? Waar kijkt u naar? - Inge Vinck