‘I’m good at using my face as a canvas’, zei ze in 2011 in The Guardian. Icoon Cindy Sherman is al meer dan veertig jaar steevast de ster in haar eigen beelden. Sinds kort schittert ze ook met selfies op Instagram. Vorig jaar liet ze nog noteren dat het gebruik van sociale media haar vulgair leek. Alsof ze nog niet in de gaten had dat de online-egocultuur veel overeenkomsten vertoont met haar werk. Elke instagrammer performt zichzelf: hagelwit de tanden, egaal de huid. Alle heil aan de filter die ons ijdele ego klaarmaakt voor publicatie. Lees: in de selfie schuilt geen oprecht zelf. Dat we dat soms niet lijken te merken, maakt deze beeldcultuur tot gevonden vreten voor Sherman. Bij haar heet de filter ‘Facetune’. Post na post toont de tronie zich als verwrongen materie. Shermans pagina oogt persoonlijk en humoristisch, maar evengoed ongemakkelijk en donker. In de veelheid van selfies die Sherman op Instagram post, valt een commentaar te lezen op de digitale dumping van het beeld. Shermans werk is even gelaagd als urgent. Offline én online. (gt)

(c) Cindy Sherman

 

Alle beelden: www.instagram.com/_cindysherman_/